پایگاه خبری-تحلیلی ایرلاین پرس | در جهان سال 2050 چگونه سفر خواهیم کرد؟

تاریخ خبر: // کد خبر: 220354 // // //


در جهان سال 2050 چگونه سفر خواهیم کرد؟

خطوط ریلی پر سرعت گسترش داده شده یا بهبود یافته را نیز می توان جایگزین بسیاری از پروازها کرد. این سفرها می توانند با همان سرعت هواپیماها و در برخی موارد با انتشار آلودگی دی اکسید کربن 90 درصد کمتر انجام شوند. سفرهای ریلی با انرژی خورشیدی هم اکنون در استرالیا یک واقعیت به شمار می روند.


در جهان سال 2050 چگونه سفر خواهیم کرد؟

 اگر صنعت هوانوردی را یک کشور فرض کنیم، این کشور در میان ده منتشر کننده بزرگ دی اکسید کربن قرار خواهد گرفت. آلودگی های کربنی صنعت هوانوردی از سال 2005 به بعد تا 70 درصد رشد داشته و با افزایش تقاضای سفرهای هوایی در کشورهای ثروتمند و فقیرتر، پیش بینی می شود که تا سال 2050 میزان آلودگی این صنعت از 300 تا 700 درصد افزایش پیدا کند.
کاستن از این میزان آلایندگی اولین گام به سمت یک سیستم سفرهای بین المللی پایدار خواهد بود، اما چگونه این کار انجام خواهد شد؟ اعمال نوعی مالیات بر مسافران پرسفر کار نسبتا ساده ای خواهد بود، ولی این کار می تواند به این معنا باشد که ثروتمندترین ها همچنان می توانند از پس پرداخت هزینه سفرهای هوایی بربیایند در حالی که فقیرترین ها از پس پرداخت این هزینه ها برنخواهند آمد.
در حال حاضر نیز اکثریت مسافران هواپیماها نسبتا ثروتمند هستند. تنها 18 درصد از جمعیت جهان تاکنون و در هر سال خاص پرواز کرده اند که یک گروه نخبه 3 درصدی از مسافران هوایی جهان را شکل می دهند. این درصد حدود 230 میلیون نفر می شود، اما هواپیماها  در سال 2017 چهار میلیارد مسافر را جا به جا کرده اند. به این ترتیب به طور میانگین هر مسافر هشت پرواز بازگشت دارد و هواپیماها 7 تریلیون مایل هوایی در هر سال سفر کرده اند.
در نظر گرفتن سهمیه برای هر مسافر می تواند راه حل جایگزین عادلانه تر و کارآمدتری باشد.

سهمیه بندی پرواز
هر شخص می تواند در هر سال حداکثری از «کیلومترهای پروازی» را به خود تخصیص دهد. این سهمیه با اجتناب شخص از پرواز افزایش پیدا می کند. به این ترتیب سهمیه تخصیص یافته برای سال اول می تواند 500 کیلومتر باشد، در حالی که سال بعد این میزان به هزار کیلومتر می رسد و هر سال این رقم دوبرابر خواهد شد. برای آنکه سهمیه یک شخص به اندازه کافی جمع شود تا بتواند از انگلیس تا استرالیا و بالعکس پرواز کند، 7 سال طول خواهد کشید.
خرید بلیت برای یک پرواز در هر مسافتی، سهمیه تخصیص یافته را برای سال اول از نو فعال خواهد کرد، اما تعداد کیلومترهایی که در یک «بانک پرواز» ذخیره شده، همچنان می توانند مورد استفاده قرار گیرند. هر کسی که سفر نمی کند می تواند کیلومترهای پرواز خود را در ازای پول معاوضه کند، اما هر کسی که از سهمیه خود تجاوز می کند می تواند جریمه شود یا از پرواز در یک بازه زمانی مشخص منع شود.
خطوط ریلی پر سرعت گسترش داده شده یا بهبود یافته را نیز می توان جایگزین بسیاری از پروازها کرد. این سفرها می توانند با همان سرعت هواپیماها و در برخی موارد با انتشار آلودگی دی اکسید کربن 90 درصد کمتر انجام شوند. سفرهای ریلی با انرژی خورشیدی هم اکنون در استرالیا یک واقعیت به شمار می روند. شرکت بایرون بی از پنل های خورشیدی نصب شده روی سقف قطارهای خود و سکوهای خود برای تامین برق باتری های داخلی استفاده می کنند و سال گذشته 60 هزار مگاوات برق را به شبکه برق این کشور صادر کرده است.
استفاده همزمان از سفر ریلی با آلودگی کربنی کمتر در کنار سهمیه بندی پروازی، می تواند انتشار آلودگی را در کوتاه مدت کاهش دهد، اما مردم به این خو کرده اند که تنها ظرف چند ساعت و غالبا با هزینه ای نسبتا پایین نیمی از جهان را زیرپا بگذارند. تقاضا را نمی توان برآورده کرد پس چه چیزی را می توان جایگزین سفر هوایی که آلودگی کربنی بالایی دارد کرد؟

هواپیماهای برقی
بیشتر طرح های هواپیماهای برقی هنوز روی میزهای طراحی قرار دارند، اما یک هواپیمای آماده پرواز نیز وجود دارد. اولین خط هواپیمایی تجاری تمام برقی دنیا در ژوئن 2019 در پاریس رونمایی شد. این وسیله که آلیس نامیده می شود 9 نفر را در مسافت 1040 کیلومتر در ارتفاع 3 هزار متری و با سرعت 440 کیلومتر در ساعت تنها با یک بار شارژ شدن باتری ها جا به جا می کند. انتظار می رود که این هواپیما تا سال 2022 به خدمت گرفته شود.
هزینه سوخت های فسیلی برای یک هواپیمای کوچک حدود 400 دلار در هر 100 مایل است. در مورد آلیس پیش بینی می شود که هزینه سوخت برای مسافتی مشابه 8 دلار تمام شود و اگر برق آن از انرژی های تجدید پذیر تامین شود – شاید از طریق صفحات خورشیدی نصب شده روی خود هواپیما – در این صورت این هواپیما آلودگی کربنی معادل صفر خواهد داشت.
میزان ذخیره انرژی توسط هر باتری به سرعت در حال افزایش است. اما راهبردهایی نیز وجود دارد که می تواند هواپیماهای برقی را کم مصرف تر کند. کاپاسیتورها باتری های سبکی هستند که می توانند شارژ زیادی را اما فقط برای مدتی کوتاه در خود نگه دارند. از آنها می توان برای بلند شدن هواپیما استفاده کرد – مرحله ای که بیشترین میزان انرژی مصرفی در هر پرواز را به خود اختصاص می دهد – بعد برای بخش عمده پرواز می توان باتری های سنتی تر را به کار انداخت.
نوآوری می تواند پرواز برقی را ظرف چند دهه آینده عملی کند، اما یک جایگزین برای پروازها با سوخت فسیلی همین الان نیز وجود دارد.

آیا زپلین ها بازمی گردند؟
از همان زمانی که انسان ها آسمان را فتح کردند، یک راه حل جایگزین برای اجتناب از سوزاندن مقادیر بسیار زیادی از سوخت های فسیلی برای پرواز کردن داشته اند؛ بالون ها. شاید فاجعه هیندنبرگ این صنعت را برای حدود یک قرن در هاله ابهام نسبی فرو برده باشد، اما این صنعت هرگز به طور واقعی از بین نرفته است.
بالون های مدرن ترین کشتی های هوایی به جای هیدروژن قابل انفجاری که در هیندنبرگ مورد استفاده قرار گرفته بود، انباشته از گاز هلیوم هستند. هلیوم متمرکز سبک تر از هواست و زمانی که  در کیسه های گاز تفکیک شود، در صورت از کار افتادن هر یک از کیسه ها باز هم بالون می تواند شناور بماند، در حالی که نیروی پروانه ها را صفحات خورشیدی منعطف می توانند تامین کنند.
استخراج سوخت هلیوم کافی انرژی بر است و از این نظر یک کمبود جهانی وجود دارد. خوشبختانه پیشرفت های انجام شده از زمان حادثه هیندنبرگ تاکنون، به کشتی های هوایی اجازه می دهد با سیلندرهایی انباشته از سوخت جت هیدروژن به پرواز درآیند که ارزان تر، سبک تر و نسبتا فراوان تر است.
روند استفاده از هیدروژن به عنوان سوخت از دهه 1930 تاکنون بسیار ایمن تر شده، تا جایی که هم اکنون برای استفاده  به عنوان سوخت خانگی در دست بررسی قرار دارد. برخلاف هواپیمای جت، زمانی که کشتی های هوایی شناور شدند، دیگر به مقدار زیادی انرژی برای شناور ماندن نیاز ندارند. در این نقطه هزینه های انرژی مصرفی با هزینه سفرهای ریلی قابل مقایسه می شود.
کشتی های هوایی قرار نیست به این زودی ها برای مقاصد خود مسافرگیری کنند – هیندنبرگ سابقه فعلی برای یک عبور از اقیانوس اطلس را به زیر 44 ساعت رسانده است- اما سفر با آنها این امکان را به وجود خواهد آورد تا زمان کافی برای لذت بردن از مناظر خیره کننده وجود داشته باشد. می توان به سفر با این بالون ها به عنوان سفر با سیرک های هوایی فکر کرد. در  دوران رومانتیک اوایل پروازهای تجاری، از کشتی های هوایی انتظار می رفت «هتل های پرنده» ای باشند که اتاق های غذاخوری و تالارهای ضیافت نیز در اختیار مسافران بگذارند.

حلقه های مداری
یک گزینه دیگر نیز وجود دارد، اما شاید باورش برایتان سخت باشد که ساخت چنین چیزی ظرف 30 سال آینده امکان پذیر باشد. با این حال مواد مورد نیاز برای ساخت آن هم اکنون نیز وجود دارد. حلقه مداری یک کابل فولادی محکم در مدار درست بالای جو زمین – 80 کیلومتری بالای سطح زمین – است. این کابل می چرخد و نیروهایی را به وجود می آورد که سعی می کنند حلقه را به سمت فضا به پرواز در آورند، درحالی که جاذبه می کوشد آن را به سمت زمین بکشد.
اگر این حلقه با سرعت دقیق بچرخد، دو نیرو با یکدیگر متوازن می شوند و به آن اجازه می دهند که در یک حالت ظاهرا بی وزنی به چرخش در آید. آنگاه می توان حول این کابل وسیله ای را ساخت که بی آنکه حرکت کند از طریق نیروی رانش مغناطیسی خود را در فضا محکم خواهد کرد. سپس این ساختار با کابل هایی به زمین متصل خواهد شد و با یک آسانسور در کمتر از یک ساعت می توان به حلقه دسترسی پیدا کرد.
دو قطار مگلو – که از آهنربا برای به حرکت درآوردن قطارها بدون اصطکاک در امتداد مسیر استفاده می کند – یکی در زیر حلقه و دیگری در بیرون آن می تواند مسافران را با سرعت های باورنکردنی جا به جا کند و ظرف 45 دقیقه از یک طرف به طرف دیگر جهان برساند.
اگر این گزینه ها به نظر غیرواقع گرایانه به نظر می رسند، بهتر است به یاد داشته باشید که ادامه مسیر فعلی ما و گسترش شدید سفرهای هوایی با آلودگی کربنی غیرقابل قبول آنها و همزمان پرهیز از وقوع تغییرات آب و هوایی فاجعه بار غیرواقع گرایانه تر است. ایده های متهورانه یک چیز هستند، ولی ما برای دست زدن به یک انقلاب در نحوه سفرهای جهانی خود، نیازمند اقداماتی رادیکال هستیم.
نویسنده:  جان گرانت (John Grant) استاد محیط زیست طبیعی و ساختگی در دانشگاه شفیلد هالم

منبع : فارس نیوز


دیدگاه خود را بنویسید




برچسب های خبر: ,,,,,,,,,,,,,,,,

آخرین اخبار

پربازدید


آتا


آسمان


اترک


ايرتور

پويا


تابان


زاگرس


سپهران


ساها


قشم


کاسپين


کيش


ماهان


معراج


نفت


هما

رصد آب و هوا و وضعیت پروازها

رصد اطلاعات پرواز توسط مسافرین

ایران ایر تور

آرشیو

آتا

آرشیو

آسمان

آرشیو

اترک

آرشیو

نفت

آرشیو

تابان

آرشیو

زاگرس

آرشیو

ساها، سپهران

آرشیو

قشم

آرشیو

کاسپین

آرشیو

کیش ایر

آرشیو

ماهان

آرشیو

معراج

آرشیو

هما

آرشیو

سایر ایرلاین ها

آرشیو

ایرلاین های خارجی

آرشیو