پایگاه خبری-تحلیلی ایرلاین پرس | مروری بر کارنامه عملکرد نایب رئیس سابق انجمن ورزش‌های هوایی

تاریخ خبر: // کد خبر: 303091 // // // //


مروری بر کارنامه عملکرد نایب رئیس سابق انجمن ورزش‌های هوایی

محمود رشیدی ۱۵ آذر ۹۴ بعنوان سرپرست نایب رئیسی انجمن ورزش‌های هوایی منصوب و ۱۱ خرداد ۹۹ پس از ۱۶۱۶ روز کنار گذاشته شد.


مروری بر کارنامه عملکرد نایب رئیس سابق انجمن ورزش‌های هوایی

محمود رشیدی ۱۵ آذر ۹۴ بعنوان سرپرست نایب رئیسی انجمن ورزش‌های هوایی منصوب و ۱۱ خرداد ۹۹ پس از ۱۶۱۶ روز کنار گذاشته شد.

آنچه از سابقه‌ی وی در سایت انجمن منتشر و اعلام شد را در تصویر زیر مشاهده می کنید:

اهم اتفاقات رخ داده در دوره مدیریت وی به شرح زیر است:

۱- پیگیری بازگشایی سایت شهران به رشیدی و هیات رئیسه انجمن از طرف فدراسیون جزو اولین ابلاغ‌ها به او بود که تا آخر هم نتوانست در این زمینه کاری از پیش ببرد. وی ۹ ماه پس از تعطیلی شهران منصوب شد. سابقه بازدید مسئولان فدراسیون در تاریخ ۳ بهمن ۹۴ از شهران و قول بازگشایی‌اش در تاریخ ۱۷ بهمن ۹۴ یعنی درست ۱۱ ماه پس از تعطیلی را در تصاویر ملاحظه می کنید.

او ابتدا شمشیر را با مسئولان اسبق کمیته تهران و شهران از رو بست اما در نهایت بازگشایی سایت را در مراوده و آشتی با آنان دید به طوری که دوباره سایت را به آنان واگذار کرد و رفاقتش تا حدی پیش رفت که حساب خصوصی هم با هم باز کردند تا عایدات شهران آنجا واریز شود. در سال ۹۶ که شهران موقتاً باز شد، حتی قول داد تیکاف سنگفرش خواهد شد. ولی این قول هم‌ مانند قول‌های قبلی‌اش در خصوص بازگشایی دائمی شهران عملی نشد، تا عدم بازگشایی شهران بزرگترین ناکامی نایب رییس سابق انجمن باشد.

۲- رشیدی در طول ۴ و نیم سال نایب ریاست انجمن ده‌ها عزل و نصب در کمیته‌های دفتر مرکزی و کمیته‌های استانی انجام داد و شاید بالغ بر صدها و صدها نامه را از طرف خودش و رئیس انجمن امضا کرد. به گونه‌ای که خلبانان او را ماشین امضا می‌خواندند. او چندین بار افرادی را از کمیته‌ای عزل و دوباره برگرداند.

۳- استعفای چندین و چند مربی و خلبان برجسته از سِمت‌هایشان به دلیل اختلاف با رشیدی، یکی دیگر از اتفاقات دوران حضور او در سکان نایب ریاست انجمن بود. مهم‌ترین اتفاق در این خصوص مربوط به استعفای دسته جمعی رئیس و اعضای کمیته آموزش در ۱۳ خرداد ۹۶ بود که به دلیل صدور گواهینامه مربیگری برای تنی چند از افراد توسط وی و بدون هماهنگی با کمیته آموزش صورت گرفت.

۴- شیوه‌ی رشیدی در یکی دو سال ابتدای مسئولیت برخورد از موضع بالا بود. اما کم کم با تعامل کارها را پیش برد. عزل برخی افراد از مناصب و کمیته‌ها توسط وی از همین رویه نشات می گرفت. افرادی که بعدها با همه آنان دوباره ارتباط و دوستی برقرار کرد و از ظرفیت‌ها و توانایی‌هایشان به گونه‌ای بهره برد. شاید یک استثناء این میان وجود داشت و آن‌هم مسئول سابق کمیته استان تهران و دبیر کنونی این کمیته باشد. ارتباط رشیدی و حاتمی پس از افشاگری‌های حاتمی از برخی اتفاقات فیمابین هیچگاه بهبود نیافت. دامنه این اختلافات به کمیته تهران هم کشیده شد، به نحوی که آخرِ سر با دخالت رئیس هیات تهران و استفاده وی از اختیاراتش، کمیته تهران عملاً از انجمن منفک شد و دادویی خود سرپرستی این کمیته را بعهده گرفت و البته احکامی که وی صادر کرده است، هیچکدام مورد تائید رشیدی و انجمن قرار نگرفت.

۵- رشیدی اگرچه سرپرست نایب رئیسی انجمن بود ولی مدیری مبسوط الید بود. به نحوی که تمام مکاتبات داخل سازمانی و خارجِ انجمن از طرف رئیس انجمن توسط وی امضا و صادر می شد. تام‌الاختیار بودن باعث شده بود وی تقریباً به هیچکس در انجمن پاسخگو نباشد. و به دلیل حمایت همه جانبه رئیس انجمن از وی، رشیدی تقریباً به فدراسیون هم پاسخگو نبود. نمونه بارز این مدعا، انتقادهای علنی دادویی رئیس هیات استان تهران از وی بود که از جلسات داخلی به سطح رسانه‌ها کشیده شد.

۶- درگیری شدید با رسانه‌ها یکی دیگر از اتفاقات دوره مدیریت رشیدی بود. وی را می توان به آندسته از مدیرانی تشبیه کرد که رسانه‌ها را مُخلّ آسایش خود می دانند و هیچگاه، حتی اگر بخواهند، نمی توانند با رسانه کنار بیایند. تندخویی وی با رسانه کار را به جایی کشاند که با پشتیبانی و حتی می توان گفت با تحریک وی انجمن رسماً از پایگاه خبری سروش به دادسرای رسانه شکایت کرد و سردبیر و یک نویسنده پرواز آزاد را هم به دادگاه و بازداشت کشاند.‌

رشیدی حتی به این حدّ از خصومت با رسانه‌ها هم بسنده نکرد. وی تمام کمیته‌های شهرستانی و حتی برخی اعضای کمیته‌های مرکز را از مصاحبه و مراوده با رسانه‌های فعال در ورزش هوایی منع کرده بود. ممنوعیت ارتباط با سروش به دلیل رویه انتقادی ما از اقدامات او که تا آخرین روز مسئولیت وی ادامه داشت، گویا به صورت ویژه به همگان ابلاغ شده بود. تهدید به شکایت از سروش توسط برخی مسئولان کمیته‌ها طی این چهار سال، نتیجه اتخاذ این رویه غلط از سوی انجمن به مدیریت نایب رئیس بود.

۷- ناتوانی در انجام مهم‌ترین وظایف و اصرار بر درآمدزایی به هر نحوِ ممکن، دیگر ویژگی دوره مدیریت رشیدی بود.

مهم‌ترین وظیفه انجمن برگزاری مسابقات استانی و کشوری در رشته‌های مختلف ورزش‌های هوایی است. اما غالباً این مسابقات یا انجام نمی شد. یا توسط سایرین انجام می گرفت یا اگر قرار بود توسط انجمن انجام شود، در آخرین ساعات کنسل می شد! نمونه بارز این ادعا، برگزاری دو دوره مسابقه قهرمانی کشوری مسافت توسط هیات تهران و محوّل کردن بار برگزاری آن به دوش خلبانان، برگزاری مسابقه قهرمانی کشوری مسافت سال ۹۷ در کرمانشاه با هزینه خود خلبانان و چهار بار کنسل شدن مسابقه هدفزنی قهرمانی کشور طی سال ۹۸ بود.

۸- نگاهِ ویژه‌ی رشیدی به درآمدزایی علاوه بر بروز برخی تخلفات در صدور گواهینامه‌ها و آزمون‌ها، موجب شده بود این نگاه به کمیته‌ها نیز تسرّی یابد. به نحوی که در نهایت منجر به صدور بخشنا‌مه‌ای به تمام کمیته‌ها مبنی بر اخذ درصد از درآمد مربیان شد. این‌نگاه موجب شد رشیدی به فکر درآمدزایی از رهگذر برگزاری تورنمنت‌ها و جشنواره‌ها هم بیفتد و دست افرادی که مسئول برگزاری اینگونه برنامه‌ها می شدند را بسیار باز بگذارد. این نگاه البته همیشه موفق نبود، زیرا باعث انتقال مسابقه قهرمانی کشوری هدفزنی سال ۹۸ از کرمانشاه به منطقه آزاد ماکو شد که شکست خورد. مسابقه ای که برای برگزار شدن در کرمانشاه همه تمهیداتش انجام شده بود، ناگهان کنسل و به ماکو انتقال یافت ولی طی سه مرحله با بدقولی منطقه آزاد ماکو کنسل گردید و هیچگاه برگزار نشد.

۹- تعلّل در انتخاب تیم ملی و برگزاری اردوهای مقدماتی برای اولین حضور بین المللی این تیم در المپیک آسیایی جاکارتا، علیرغمِ توصیه های مکرر سروش به انجمن از دوسال پیش از برگزاری این رقابت، دستاورد دیگر مدیریت رشیدی بر انجمن بود که کراراً در رسانه‌ها به ویژه در سروش از زوایای مختلف در گفتگو با کارشناسان، مربیان و خلبانان یا در قالب یادداشت و انتقاد بررسی شده است.

۱۰- برخی ابهامات مالی و تخلفات گواهینامه‌ای نیز در دوره مدیریت وی در انجمن اتفاق افتاده است که شاید روزی بررسی و نتایج آن اعلام شود. از جمله نحوه هزینه کردِ بودجه تیم ملی و … دامنه اینگونه اقداماتِ وی نه تنها موجب اعتراض متعدد جامعه پروازی و سوق دادن عده زیادی از خلبانان به سمت هواپیمایی گردید بلکه در جریان افتتاح حساب شخصی در شهران، صدای فدراسیون را هم درآورد.

البته فدراسیون هیچگاه به صورت عملی به این مسائل ورود نکرد یا اگر ورود کرد اعلام عمومی نشد.

۱۱- حمایت بی چون و چرای فدراسیون از رشیدی در سال‌های اول مسئولیت‌اش کم‌نظیر بود. به طوری که رئیس فدراسیون نه به خاطر دفاع از امضای خودش پای حکمِ او بلکه از روی اعتقاد شخصی بارها از رشیدی و هیات رئیسه انجمن تعریف و تمجید می کرد و حتی ورزشکاران را متهّم به عدم توانایی در بهره‌برداری از توانمندیهای آنان می‌‌نمود. این رویه البته دیری نپائید و کم کم رو به افول نهاد تا این‌که به کنار نهادن وی منجر گردید. البته رشیدی قبلاً استعفا هم داده بود که موافقت نشد.

۱۲- رشیدی مخالف نهادهای دیگر برای برگزاری مسابقات، ایونت‌ها و صدور گواهینامه بود. از جمله مخالفت شدید با سپاه برای برگزاری جشنواره‌های پروازی و سقوط آزاد. در دوره مدیریت وی اختلافات با سازمان هواپیمایی هم نه تنها فروکش نکرد بلکه در مقاطعی از زمان به اوج رسید. وی از هیچگونه نامه‌نگاری علیه سایر نهادهایی که به نحوی به ورزش‌هوایی می‌پرداختند کوتاهی نکرد. او و منصوبانش حتی در ابتدا با بسته شدن سایت شهید عسگری نیز موافق بودند و به این کار اهتمام کردند. در تمام این موارد وی تحت حمایت فدراسیون قرار داشت. زیرا ایشان بر اساس قانون خود را محقّ به برگزاری هرگونه جشن و اتفاق پروازی می دانستند. اما تقریباً بر همگان مسجّل شده بود که داستان چیز دیگری است و باید رویه‌ها از تقابل به سوی تعامل تغییر مسیر دهد. شاید اگر رشیدی و همراهانش زودتر به این نتیجه می رسیدند، شهران پنج و سال و نیم تعطیل نمی‌ماند. البته مرغِ فدراسیون در این خصوص هنوز یک پا دارد و این را از اعلام تعطیلی رسمی سایت های پروازی در برخی استان‌ها از جمله قم و لرستان برای تقابل با عوامل هواپیمایی می توان دریافت. همچنین شاهدِ این ادعا فشارهای روز افزون بر کمیته‌های موفق استانی همچون، گیلان است که هنوز ادامه دارد و نشان دهنده آنست که برای فدراسیون و انجمن تفاوتی نمی کند که یک مسئول کمیته موفق را با تمام دستاوردهایی که داشته است برای ادامه جنگ با هواپیمایی کنار بگذارد یا موجب استعفایش شود.

۱۳- در دوره مدیریت نایب رئیس سابق انجمن که به نوعی رئیس انجمن بود، البته دستاوردها، کامیابی‌ها و موفقیت‌هایی هم برای ورزش‌های هوایی کشور رقم خورد. درست است که رشیدی در دوران بازنشستگی به انجمن پانهاد و بارها تحت عمل جرّاحی ناشی از کهنسالی قرار گرفت ولی بهرحال با کوله‌باری از تجارب مدیریتی که در رزومه‌اش اعلام کرده بود، وارد این عرصه شد. او از پرواز باک داشت ولی گاهی بی باکی‌هایی در تصمیم‌گیری‌ها به خرج داد که مثمرثمر افتاد. اعزام تیم ملی به جاکارتا، برگزاری مسابقات و جشنواره‌های متعدد کشوری و استانی، برگزاری دوره‌های آموزشی متعدد، تشکیل کمیته‌های مختلف تخصصی، بازیابی ساختار، نظم اداری، برگزاری همایش‌ها، حمایت از کمیته‌ها، جذب و انتصاب برخی افراد شایسته، افزایش درآمد، گسترش بازوی‌های مشورتی و ..‌. بهرحال در دوره وی اتفاق افتادند. هرچند نمی توان سهم دقیقی برای او در این اتفاقات تعیین کرد.

۱۴- این رزومه صرفاً برای بررسی عملکرد کسی که ۱۶۱۶ روز سکان ورزش‌هوایی کشور را در دست داشت، منتشر می شود. برای ورزش‌هوایی کشور آرزوی روزهای بهتر داریم.

منبع : با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از سایت سروش پرواز


دیدگاه خود را بنویسید




آخرین اخبار

پربازدید


آتا


آسمان


اترک


ايرتور

پويا


تابان


زاگرس


سپهران


ساها


قشم


کاسپين


کيش


ماهان


معراج


نفت


هما

رصد آب و هوا و وضعیت پروازها

رصد اطلاعات پرواز توسط مسافرین

ایران ایر تور

آرشیو

آتا

آرشیو

آسمان

آرشیو

اترک

آرشیو

نفت

آرشیو

تابان

آرشیو

زاگرس

آرشیو

ساها، سپهران

آرشیو

قشم

آرشیو

کاسپین

آرشیو

کیش ایر

آرشیو

ماهان

آرشیو

معراج

آرشیو

هما

آرشیو

سایر ایرلاین ها

آرشیو

ایرلاین های خارجی

آرشیو