پایگاه خبری-تحلیلی ایرلاین پرس | ناسا: “استقامت” در شرایط فوق العاده‌ای قرار دارد/ نگاهی به یکی از پیشرفته‌ترین سازه‌های دست بشر

تاریخ خبر: // کد خبر: 376661 // // //


ناسا: “استقامت” در شرایط فوق العاده‌ای قرار دارد/ نگاهی به یکی از پیشرفته‌ترین سازه‌های دست بشر

ناسا می‌گوید: مریخ‌نورد “استقامت” پس از آن که با طی مسیری ۲۳۹ میلیون مایلی(۴۱۶ میلیون کیلومتر) با موفقیت روی سطح مریخ فرود آمد، در وضعیت فوق‌العاده‌ای قرار دارد.


ناسا: “استقامت” در شرایط فوق العاده‌ای قرار دارد/ نگاهی به یکی از پیشرفته‌ترین سازه‌های دست بشر

ناسا می‌گوید: مریخ‌نورد “استقامت” پس از آن که با طی مسیری ۲۳۹ میلیون مایلی(۴۱۶ میلیون کیلومتر) با موفقیت روی سطح مریخ فرود آمد، در وضعیت فوق‌العاده‌ای قرار دارد.

مت والاس(Matt Wallace) که معاون مدیر ماموریت مریخ ۲۰۲۰ است می‌گوید: خبر خوب این است که فضاپیما در وضعیت فوق‌العاده‌ای قرار دارد.

توماس زوربوچن(Thomas Zurbuchen) از مدیران ماموریت ناسا گفت: هیجان‌انگیز است وقتی فکر می‌کنیم قرار است نمونه‌هایی از مریخ به زمین بیاوریم. ما رباتمان را به یک زمین‌شناس و اخترزیست‌شناس تبدیل کردیم تا نمونه‌هایی را که می‌خواهیم به زمین بیاوریم برایمان جمع‌آوری کند.

رد و بدل کردن سیگنال‌های رادیویی بین ناسا و “استقامت” ۱۱ دقیقه و ۲۲ ثانیه طول می‌کشد بنابراین کامپیوترهای نصب شده روی مریخ‌نورد و ۱۹ دوربین مسئول فرود “استقامت” بودند.

این فرود قابل توجه ۰۰:۳۰ بامداد جمعه به وقت ایران انجام شد و ناسا تمام فرآیند فرود را برای تماشاگران مشتاق به طور زنده پخش کرد.

کاوشگر استقامت ملقب به “پرسی” توانست با موفقیت از “۷ دقیقه وحشت” گذر کند و با تحمل دمای ۲۰۰۰ درجه فارنهایت(۱۰۹۳ درجه سانتی‌گراد) و با سرعت ۱۲ هزار مایل بر ساعت (۱۹۳۱۲ کیلومتر بر ساعت) وارد جو مریخ شود.

چنین سرعت زیادی میزان بالایی از مقاومت هوا و اصطکاک ایجاد می‌کند که باعث می‌شود “استقامت” تا بیش از ۲۰۰۰ درجه فارنهایت (۱۰۹۳ درجه سانتی‌گراد) گرم شود. بیشتر این گرما توسط یک سپر گرمایی که بین مریخ‌نورد و محیط بیرون قرار می‌گیرد جذب می‌شود. هنگامی که مریخ‌نورد هنوز ۷ مایل(۱۱ کیلومتر) با سطح فاصله داشت یک چتر نجات باز شد. ناسا می‌گوید این مرحله بسیار حساس بود و چتری که استفاده شد بزرگ‌ترین چتری است که تاکنون به یک سیاره‌ی دیگر ارسال شده است.

هنگامی که چتر باز شد سپر گرمایی از مریخ‌نورد جدا شد زیرا بیشترین میزان دما را جذب کرده بود و اکنون دیگر نیازی به آن نبود. جدا شدن این سپر به دوربین‌های “استقامت” اجازه می‌داد تا زمین زیر مریخ‌نورد را بررسی کنند و به دنبال مکانی مناسب برای فرود باشند.

برای افزایش احتمال موفقیت این ماموریت برای اولین بار از سیستم Terrain Relative Navigation استفاده کرد که از سطح زمین عکس می‌گیرد و اطلاعات جمع‌آوری شده توسط آن برای یافتن مکانی مناسب برای فرود استفاده می‌شود.

حدود ۹۰ ثانیه بعد سپر پشتی کپسول که به چتر متصل بود از آن جدا شد. در این لحظه مریخ‌نورد ۱.۷ مایل(۲.۷ کیلومتر) با سطح مریخ فاصله داشت.

پس از جدا شدن چتر بخش کنترل‌گر که “استقامت” را حمل می‌کرد کنترل فرود را برعهده گرفت. این کنترل‌کننده از ۸ موتور موشک استفاده کرد تا سرعت مریخ‌نورد را از ۱۹۰ مایل بر ساعت (۳۰۵ کیلومتر بر ساعت)  به ۱.۷ مایل بر ساعت(۲.۷ کیلومتر بر ساعت) برساند. سپس این مریخ‌نورد مانور اسکای کرین ‘skycrane’ را که اولین بار برای مریخ‌نورد “کنجکاوی” Curiosity در سال ۲۰۱۲ ساخته شد بود انجام داد.

فضاپیمایی که مریخ‌نورد را حمل می‌کرد ۱۰ دقیقه قبل از آن که به جو مریخ برسد از آن جدا شد و مریخ‌نورد استقامت با سرعت ۱۲ هزار مایل در ساعت (۱۹۳۱۲ کیلومتر بر ساعت) وارد جو شد با این سرعت می‌توان در ۱۵ دقیقه از لندن به نیویورک سفر کرد.

کنترل کننده پرواز سواتی موهان (Swati Mohan) به همکارانش گفت: فرود تایید شد! “استقامت بر روی سطح مریخ قرار گرفته و آماده‌ی جستجو برای یافتن نشانه‌های حیات است.

“استقامت” ۲ سال آینده را در جستجوی نشانه‌های حیات در دهانه خواهد بود و آزمایش‌های زیادی انجام خواهد داد.

پس از این فرود موفقیت آمیز، ناسا نقشه‌ای مجازی منتشر کرد که به کاربران این امکان را می‌دهد تا “پرسی” را به محض اینکه جستجویش در سیاره‌ی سرخ را آغاز کرد دنبال کنند.

رئیس جمهور جو بایدن (Joe Biden) هم در میان میلیون‌ها تماشاگر فرود مریخ‌نورد بود و در توییتی این موفقیت را تبریک گفت و آن را اتفاقی تاریخی نامید.

این سطح‌نورد ۲.۲ میلیارد دلاری که اندازه‌ی یک خودرو است به سمت زمینی مسطح در دهانه‌ی جزرو رفت. جزرو ۲۸ مایل (۴۵ کیلومتر) عرض و ۸۲۰ فوت (۲۵۰ متر) عمق دارد و ۳.۵ میلیارد سال پیش محل دریاچه‌ای در مریخ بوده است.

استقامت اولین تصاویر از دهانه‌ی جزرو را دقایقی پس از آن که ناسا ارتباط رادیویی را با آن برقرار کرد فرستاد که باعث تشویق و خوشحالی در بخش کنترل ماموریت ناسا در کالیفرنیا شد.

جت‌پکی که “استقامت را حمل می‌کرد آن را به وسیله‌ی طناب‌های نایلونی ۲۵(۷ متر) فوت پایین‌تر برد و به آرامی روی سطح سیاره‌ی سرخ قرار داد با سرعتی کمتر از سرعت قدم زدن. در این مرحله این فضاپیما طناب‌ها را قطع کرد و از مریخ‌نورد دور شد تا مطمئن شود که به آن آسیبی نمی‌رساند.

دکتر دانیل براون(Daniel Brown) ستاره‌شناس از دانشگاه  ناتینگهام ترنت(Nottingham Trent) می‌گوید: تمام این روند با خطر همراه بود. شما هیچ وقت نمی‌دانید مریخ چه غافلگیری برایتان دارد آن هم در حالی که سطح نشین این مانور را خودش به تنهایی انجام می‌دهد.

ناسا پیش از آن که “استقامت” مجموعه‌ای از بررسی‌ها را آغاز کند با آن یک ارتباط رادیویی برقرار کرد.

“استقامت” بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین سطح‌نوردی است که تاکنون توسط ناسا به مریخ فرستاده شده و نهمین فضاپیمایی است که از سال ۱۹۷۰ توانسته با موفقیت بر روی سطح مریخ فرود بیاید.تمام این سطح‌نوردها ساخته‌ی ایالات متحده بوده‌اند.

برخلاف سطح‌نوردهای دیگر ناسا مثل “سوجورنر”(Sojourner) ، اسپیریت(Spirit) ، “فرصت”(Opportunity) و “کنجکاوی”(curiosity)، استقامت به منطقه‌ای خطرناک‌تر فرستاده شد. زیرا تصور می‌شود دهانه‌ی جزرو دریاچه‌ای خشک شده باشد که به سنگ‌های کمیاب نزدیک‌تر است و همه‌ی این‌ها از نظر علمی برای دانشمندان مستقر در زمین بسیار قابل توجه هستند.

کن ویلفورد(Ken Williford) دانشمند این پروژه می‌گوید: آیا ما در این کهکشان بزرگ تنها هستیم؟ یا حیات بیشتری در جهان وجود دارد؟ آیا در هر زمان و مکانی که شرایط مناسب باشد حیات به وجود می‌آید؟ چیزی نمانده که پاسخ این سوالاتمان را بیابیم.

اولین کار “استقامت” آزاد کردن بالگرد “نبوغ” است. “استقامت” طرح خود را از سطح‌نورد “کنجکاوی” گرفته و ۷ فوت طول(۲ متر) ، ۹ فوت(۳ متر) عرض و ۲۲۶۰ پوند (۱۰۲۵ کیلوگرم) وزن دارد.

این بالگرد ۱۹ اینچی(۴۸ سانتی‌متر) در ارتفاع ۱۵ فوتی(۴.۵ متری) معادل ۱۰۰ هزار فوت در زمین(۳۰۴۸۰ متر) پرواز خواهد کرد که به آن اجازه می‌دهد اطلاعات زمین‌شناسی مناطقی که مریخ‌نورد به آن‌ها دسترسی ندارد را جمع‌آوری کند.

تیغه‌های آن در دو جهت مختلف با سرعت ۲۴۰۰ دور در دقیقه می‌چرخند.

این اولین باری است که یک بالگرد زمینی در چنین شرایطی و در یک سیاره‌ی دیگر پرواز می‌کند.

بالگرد “نبوغ” از انرژی خورشیدی استفاده می‌کند و باتری بزرگی دارد که می‌تواند ۹۰ دقیقه پرواز در هر روز را پوشش دهد. هنوز تاریخ مشخصی برای شروع این سفر وجود ندارد زیرا ناسا می‌خواهد به “استقامت” و “نبوغ” فرصت کافی بدهد تا مطمئن شود هر دوی آن‌ها به درستی کار می‌کنند.

اولین پرواز آزمایشی خواهد بود تا مشخص شود آیا پرواز بر روی سطح مریخ امکان پذیر است. بالگرد چند فوت از سطح فاصله می‌گیرد و برای ۳۰ ثانیه معلق می‌ماند.

ناسا این لحظه را با لحظه‌ی پرواز برادران رایت مقایسه می‌کند و باور دارد “نبوغ” نظر ما در مورد کاوش جهان در آینده را تغییر خواهد داد.

هدف اصلی “استقامت” جستجوی نشانه‌های زیستی است. نشانه‌هایی از وجود حیات میکروبی در گذشته و همچنین جمع‌آوری نمونه‌های سنگ که توسط ماموریت دیگری که در سال ۲۰۲۶ انجام می‌شود به زمین آورده خواهند شد.

مریخ‌نورد سطح مریخ را شکافته و موارد مورد نظر را درون لوله‌های بدون میکروب تیتانیومی قرار می‌دهد. این لوله‌ها در شکم مریخ‌نورد جا خواهند گرفت.

ناسا می‌خواهد حداقل ۲۰ نمونه با تنوع مختلف جمع‌آوری کند که برای بررسی به زمین بازگردانده شود.

فرود موفقیت آمیز مریخ‌نورد استقامت با تشویق گروه در هشت اتاق مجزا همراه بود. از آن‌جا که این گروه برای محافظت در برابر کووید از یکدیگر جدا بودند.

استیو جورچیک(Steve Jurczyk) مدیر کنونی ناسا می‌گوید: بسیار فوق‌العاده است که “استقامت” به “کنجکاوی” پیوسته است و برای گروه افتخار آمیز است. گروهی فوق‌العاده که از پس همه‌ی مشکلات و چالش‌های فرود بر روی مریخ برآمدند از جمله کووید و به این موفیت بزرگ دست یافتند.

ناسا برای ماموریت پیش رو با آژانس فضایی اروپا همکاری می‌کند تا نمونه‌های جمع‌آوری شده را با حداقل دو فضاپیما به زمین بازگردانند.

جیم بریدنستین(Jim Bridenstine) مدیر سابق ناسا گفته بود: ما قرار است در سال ۲۰۲۶ ماموریتی به مریخ داشته باشیم تا نمونه‌های جمع‌آوری شده را به زمین بیاوریم. برای اولین بار در طول تاریخ ما ماموریت بازگردادن نمونه از مریخ را انجام خواهیم داد.

لوری گلیز (Lori Glaze) از بخش علوم سیاره ای ناسا می‌گوید: برای مدت طولانی دانشمندان قصد داشتند نمونه‌هایی از مریخ به زمین بیاورند. ما نمونه‌هایی از مریخ داریم که به عنوان شهاب‌سنگ به زمین آمده‌اند. اما نمی‌دانیم دقیقا از کدام بخش مریخ هستند. همچنین آن‌ها از فضا عبور کردند که باعث شده نسبت به آن چه در سطح مریخ بودند تغییر کنند.

سفر به مریخ و همراه آوردن نمونه‌های آن به صورت دست نخورده به ما کمک می‌کند تا پاسخ سوالاتمان در مورد تاریخچه زمین‌شناختی مریخ و تکامل و نحوه‌ی تشکیل آن را پیدا کنیم. همچنین می‌توانیم به سوالات مهمی مثل اینکه آیا ۳.۵ میلیون سال پیش در مریخ حیات وجود داشته یا نه و آیا این حیات حفظ شده پاسخ دهیم.

طبق گفته‌ی ناسا لوله‌هایی که نمونه‌ها در آن قرار می گیرند تمیزترین چیزی است که در زمین ساخته شده است. زیرا آن‌ها می‌خواهند وجود حیات در مریخ را بررسی کنند بنابراین ناسا باید مطمئن می‌شد هیچ‌گونه آلودگی زمینی وجود نداشته باشد.
Mars Ascent Vehicle نمونه‌ها را از سطح به سمت موشکی که آن‌ها را به زمین می‌آورد پرتاب خواهد کرد.

محققان انگلیسی و آژانس فضایی ایالات متحده در این فرآیند با هم همکاری خواهند کرد. متخصصان در دانشگاه امپریال و موزه‌ی تاریخ طبیعی به تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام نمونه‌ها به زمین برگردند کمک خواهند کرد.

دولت انگلیس تقریبا یک میلیون پوند برای ماموریت “استقامت” فراهم کرد. طبق گفته انجمن سیارات هزینه ساخت این سطح نورد ۲.۲ میلیارد دلار معادل ۱.۶ میلیارد پوند بوده است.

پرتاب آن روی موشک Atlas V ۵۴۱ دویست و چهل و سه میلیون دلار دیگر هزینه داشت و هزینه‌ی عملیات دو ساله آن ۳۰۰ میلیون دلار برآورد می‌شود که هزینه‌ی کل این ماموریت را به ۲.۷ میلیارد دلار می‌رساند.

تمام ماموریت‌های “استقامت” با ۱۹ دوربین آن انجام خواهد شد و انرژی آن از ۱۰.۶ (۵کیلوگرم)  پوند پلوتونیوم که در مخزنی تقریبا به اندازه یک سطل قرار دارد تامین خواهد شد. ناسا می‌گوید پلوتونیوم ۲ هزار وات انرژی حرارتی تولید می‌کند و برای مدت ۱۴ سال دوام دارد.

فعالیت دیگر “استقامت” که برای یک سال مریخی (۶۸۷ روز زمینی) برنامه‌ریزی شده بررسی این است که آیا می‌توان از مواد موجود در مریخ برای تسهیل ماموریت بازگشت استفاده کرد.

این ماموریت(Mars Oxygen In-Situ Resource Utilization Experiment) نام دارد و به اکتشافات انسانی در مریخ در آینده کمک می کند. یکی از اهداف این ماموریت تبدیل دی اکسید کربن موجود در جو مریخ به اکسیژن است. و در صورت موفقیت تبدیل به طرح اصلی تولید سوخت موشک از جو مریخ و همچنین تولید هوا برای تنفس می‌شود.

به محض اینکه در سال ۲۰۳۱ نمونه‌ها به زمین بازگردند دانشمندان با برش‌های نازک آن‌ها را برای یافتن حیات میکروبی بررسی می‌کنند.

استقامت همچنین دارای تجهیزات دیگری از جمله رادار، دوربین‌های پیشرفته و لیزر است.

این مریخ‌نورد از لیزر پر قدرتش به نام SuperCam استفاده خواهد کرد تا پالس‌هایی با انرژی بالا پرتاب کند که قادرند سنگ‌ها را تا فاصله‌ی ۲۰ فوتی ( ۶ متری)  تبخیر کند.

پرتو لیزر هدف را تا ۱۸ هزار درجه فارنهایت (۹۹۸۲ سانتی‌گراد) گرم می‌کند که برای تبدیل سنگ به پلاسما کافی است تا دوربین‌ها بتوانند آن را برای بررسی‌های بعدی ثبت کنند.

نگاهی به یکی از پیشرفته‌ترین سازه‌های دست بشر

جدیدترین ساخته دانشمندان و مهندسان ناسا با نام “استقامت”(Perseverance) بامداد روز جمعه گذشته (به وقت ایران) با موفقیت روی سطح مریخ فرود آمد و ماموریت تاریخی خود را برای یافتن نشانه‌هایی از زندگی در مریخ باستان در یک دلتای باستانی در دهانه برخوردی موسوم به “جیزرو”(Jezero) آغاز کرد.

 مریخ نورد “استقامت” که جدیدترین و پیشرفته‌ترین مریخ نورد ناسا توسط دانشمندان و مهندسان این سازمان فضایی محسوب می‌شود، به منظور انجام ماموریت‌های علمی خود ابزارهای علمی زیادی را همراه خود دارد که همگی از پیشرفته‌ترین ابزارهای ناسا برای کاوش سیاره‌ای هستند.

“استقامت” که به اختصار “پرسی”(Percy) نیز گفته می‌شود، سطح مریخ را کاوش می‌کند و تحقیقات علمی زیادی را انجام خواهد داد.

هدف اصلی مریخ نورد “استقامت” که پیشتر “مارس ۲۰۲۰ ” نامیده می‌شد و توسط موشک “اطلس۵” به مریخ فرستاده شد، بررسی حیات میکروسکوپی در مریخ است.

“استقامت” پس از گذراندن “۷ دقیقه وحشت” با سرعت ۱۲ هزار مایل در ساعت(۱۹۳۱۲ کیلومتر) از اتمسفر مریخ گذشت و بر روی سیاره سرخ فرود آمد. این عملیات، از آن‌جا که منطقه‌ی فرود در دهانه “جیزرو” با سنگ‌های ناهموار و موانع پر شده بود و هزاران کد نیاز بود تا این مریخ‌نورد بتواند بدون دخالت انسان این ماموریت پیچیده را به اتمام برساند، عملیات سختی بود.

مونتاژ نهایی و آزمایش مریخ‌نورد “استقامت” ناسا در مرکز فضایی کندی در فلوریدا انجام شد و در آخرین مراحل، چرخ‌های آن و چتر نجات آن نصب شدند.

دلیل طراحی نزدیک این مریخ نورد به “مریخ نورد کنجکاوی” کاهش خطر شکست ماموریت و صرفه‌جویی در بودجه و زمان توسعه آن بود.

ناسا در اسفند ماه سال گذشته خبر از ساخت و آزمایش یک برادر دوقلو برای مریخ نورد “استقامت” به نام “خوش‌بینی”(Optimism) داد تا با انجام آزمایش‌های مختلف روی آن در زمین، به عملکرد بهینه “استقامت” در مریخ کمک کند.

شش چرخ “استقامت” با عرض و قطر ۵۲٫۵ سانتیمتر، از جنس آلومینیوم، ضخیم‌تر و بادوام‌تر از چرخ‌های مریخ نورد “کنجکاوی” هستند.

بخش نهایی سیستم مریخ‌نورد “استقامت” از هفت موتور تشکیل شده که قسمت‌های گوناگونی از جمله یک بازوی رباتیک را شامل می‌شوند. کار این بازوی رباتیک، جمع‌آوری نمونه‌های مورد نظر از سطح مریخ و گذاشتن آنها در یک قوطی است تا برای انتقال به زمین آماده شوند.

مجموعه‌ای از تجهیزات علمی مانند رادار زمین‌نفوذ، طیف‌سنج برای بررسی ترکیبات خاک، چندین دوربین برای ثبت تصاویر پانوراما و کلوزآپ از سطح مریخ و ابزاری برای تولید اکسیژن از دی‌اکسید کربن همراه “استقامت” است. همه این تجهیزات به این دلیل طراحی شده‌اند که اکتشافات آینده هم توسط ربات و هم توسط انسان، ساده‌تر و کارآمدتر صورت بگیرد.

این ماموریت، دو هدف دارد. نخستین هدف، بررسی‌های علمی برای درک محیط مریخ در گذشته و حال و همچنین قابل سکونت بودن آن است. دلیل دوم نیز جمع‌آوری نمونه‌هایی از خاک مریخ برای آوردن به زمین است. ماموریت دیگری که برای سال ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است، قرار است لوله‌های آزمایشی جمع‌آوری شده توسط مریخ‌نورد “استقامت” را به زمین بازگرداند تا مورد بررسی جامع‌تر قرار بگیرند.

مریخ نورد استقامت پیشرفته‌ترین وسیله‌ای است که آژانس فضایی تاکنون ساخته و چشمان آن نیز از این قاعده مستثنی نیستند.

مجموعا ۲۳ دوربین در “استقامت” وجود دارد که پنج دوربین بیشتر از مریخ نورد “کنجکاوی” است و نوید تصاویر رنگی و سه بعدی بیشتری را از مریخ می‌دهد. دوربین موسوم به  “Mastcam-Z” این مریخ نورد، قابلیت تصویربرداری استریوسکوپی به همراه زوم را نیز دارد که منجر به زاویه دید بازتر دوربین‌ها می‌شود. این مریخ نورد دارای ۹ دوربین مهندسی، ۷ دوربین علمی و ۷ دوربین ورودی و فرود است.

نام این دوربین‌ها عبارتند از: دوربین(Navcams) “ناوکمز” ، دوربین”هزکمز”(Hazcams) ، دوربین “سوپرکم”(SuperCam) و دوربین “مست کم زد”(Mastcam-z) که همگی آنها مورد آزمایش قرار گرفته‌اند. دوربین‌های “ناوکمز” برای ثبت تصاویر پانوراما، دوربین‌های “هزکمز” برای ثبت تصاویر از مکان‌هایی که رفتن به درون آنها مشکل است، دوربین “سوپرکم” برای مطالعه سنگ‌های مریخی با تأکید بر جستجوی نشانه‌های حیات در گذشته یا حال مورد استفاده قرار می‌گیرد و دوربین “مست‌کم زد” نیز تصاویر چند وجهی را ثبت خواهد کرد.

ناسا در یک وبلاگ نوشت: مریخ نورد “استقامت” که مجهز به “ابزارهای علوم بینایی”(visionary science instruments)، پس از نصب چندین دوربین تحت “آزمایش چشم” قرار گرفت. این مریخ نورد شامل یک دسته از دوربین‌ها با قابلیت‌های تصویربرداری بالا است که هر کدام از آنها قابلیت‌های متفاوت و خوبی دارند. این قابلیت‌ها به این مریخ نورد اجازه می‌دهد تا به راحتی در سیاره سرخ کاوش کند و به طور تخصصی هر آنچه در آنجا رخ می‌دهد را مورد بررسی و مطالعه قرار دهد.

اما با وجود اینکه تاکنون هشت ماموریت روانه مریخ شده‌اند هنوز هیچ صدایی به طور مستقیم از این سیاره به زمین مخابره نشده است و این موضوع به زودی با ارسال مریخ نورد “استقامت” به سیاره سرخ تغییر خواهد کرد.

اولین تلاش برای ضبط صدا در مریخ، اجرای تعبیه یک میکروفن در “فرودگر مارس پولار” متعلق به ناسا بود، اما متأسفانه این فضاپیما پس از پرتاب در سال ۱۹۹۶ سقوط کرد.

سپس در سال ۲۰۰۴ “انجمن سیاره‌ای” شانس خود را با مأموریت مریخی فرانسه به نام “نتلندر”(Netlander) آزمود، اما این ماموریت هم لغو شد.

چند سال بعد، فضاپیمای “مارس فونیکس” به معنای “ققنوس مریخ” متعلق به ناسا به میکروفن مجهز شد، اما ناسا به دلیل مشکلات فنی مجبور شد آن را قبل از پرتاب خاموش کند.

اکنون این طلسم با مریخ نورد “استقامت”(Perseverance) در حال شکستن است و جدیدترین ماموریت مریخی ناسا نه تنها یک، بلکه مجهز به دو میکروفن برای ضبط صدای سیاره سرخ است.

میکروفن اول بخشی از سیستم “EDL”(ورود، کاهش ارتفاع و فرود) است که فرود امن “استقامت” را بر سطح مریخ تضمین می‌کند. صدای فرود این مریخ نورد با تصاویر دوربین‌های آن جفت شد تا نخستین تجربه یک تصویر همراه با صدا را از فرود یک ماموریت بر سطح مریخ داشته باشیم.

میکروفن دوم نیز یک نسخه بهبود یافته از ابزار اندازه گیری لیزری “SuperCam” تعبیه شده روی مریخ نورد “کنجکاوی”(Curiosity) است.

“استقامت” از سیستم “ChemCam” دقیقاً مانند نسخه قدیمی خود بر روی سطح سیاره سرخ استفاده خواهد کرد. “ChemCam” از شلیک لیزر مادون قرمز برای گرم کردن و تبخیر سنگ‌ها و خاک مریخ استفاده می‌کند. همین‌طور که لیزر کار خود را انجام می‌دهد، یک دوربین، ترکیب شیمیایی مواد تبخیر شده را تجزیه و تحلیل کرده و به دنبال ترکیبات آلی می‌گردد.

اما صدایی که از این سنگ‌های در حال متلاشی شدن در می‌آید، می‌تواند به دانشمندان سرنخ‌هایی راجع به ترکیب آنها بدهد.

این میکروفن خارجی همچنین صدای محیط را در حالی که این مریخ نورد در حال گشت و گذار در مریخ است، ضبط می‌کند و این یک مزیت دیگر برای تیم به همراه دارد.

“گِرِگ دلوری” مسئول این میکروفن‌ها می‌گوید: شنیدن صدای چرخش دکل، چرخیدن چرخ‌ها یا شنیدن صدای سایر ابزارها می‌تواند یک ابزار مهم تشخیصی مهندسی باشد. ما هنوز نمی‌دانیم که دقیقا چه چیزهایی خواهیم شنید. آیا طوفان‌های سطح مریخ صدایی شبیه به رعد و برق‌های زمین دارند؟ آیا باد در مریخ نیز مانند زمین زوزه می‌کشد؟ باید منتظر ماند و شنید.

این مریخ‌نورد بامداد روز جمعه گذشته با کمک دو فناوری جدید به هدف اول خود یعنی فرود موفق بر سطح مریخ رسید، فناوری‌ فرودی که مریخ نورد “کنجکاوی” در اختیار نداشت. یکی از آنها با نام “range trigger” به این مریخ‌نورد اجازه داد تا چترش را درست در زمان مناسب باز کند و دیگری به نام “terrain-relative navigation” به آن اجازه داد تا دهانه‌ی “جیزرو” را بررسی کند و در برابر خطرات احتمالی هنگام فرود آماده باشد.

اما این مریخ نورد دارای یک ابزار بدیع و جدید دیگری نیز هست که برای اولین بار در تاریخ مورد آزمایش قرار می‌گیرد؛ بالگردی موسوم به “نبوغ”(Ingenuity) که برای اولین بار در تاریخ بشر در آسمان یک جرم آسمانی غیر از سیاره زمین به پرواز درخواهد آمد.

بالگرد “نبوغ” در شکل یک مأموریت، یک پرواز آزمایشی برای آزمودن قابلیت پرواز در هوای جایی جز زمین و ایجاد سرمشق برای مأموریت‌های آینده است و جز این قرار نیست کار خاصی انجام دهد. وزن تقریبی آن ۱.۸ کیلوگرم است و پرواز موفقیت آمیز این بالگرد کوچک، درهای منافع علمی و تجاری جدیدی را در مریخ باز می‌کند.

“هاوارد گریپ” رئیس پروژه “نبوغ” از آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا(JPL) در بیانیه‌ای در وب‌سایت ناسا گفت: برادران “رایت” نشان دادند که پرواز در جو زمین با استفاده از یک هواپیمای آزمایشی امکان پذیر است. [حالا] ما با “نبوغ” در تلاشیم که همین کار را در مریخ انجام دهیم.

بال‌های “نبوغ” با سرعت ۲۴۰۰ دور در دقیقه می‌چرخند تا پرواز در جو نازک مریخ را امکان‌پذیر کنند.

در حالی که مریخ نورد “استقامت” مملو از ابزار علمی است، بالگرد “نبوغ” به عنوان یک آزمایش جداگانه و خودمختار طراحی شده است.

“نبوغ” برای پرواز در جو بسیار نازک مریخ که ۹۹ درصد نازک‌تر از جو زمین است، بسیار سبک وزن طراحی شده است و با فاصله تنها حدود ۵۰ سانتی‌متری از سطح مریخ پرواز خواهد کرد.

این بالگرد کوچک دارای چهار تیغه بزرگ ساخته شده از فیبر کربن است که ۱.۲ متر طول دارند. هنگامی که تلاش برای پرواز آغاز شود، بال‌ها در جهت مخالف هم تقریباً با سرعت ۲۴۰۰ دور در دقیقه می‌چرخند که بسیار سریع‌تر از سرعت چرخش بال بالگردهای زمینی است.

هوا در منطقه دهانه “جیزرو”؛ جایی که استقامت در آن فرود آمده، سرد است و دمایی حدود منفی ۹۰ درجه سانتی‌گراد دارد. به همین دلیل، مقدار زیادی از قدرت “نبوغ” مستقیماً به وسایل گرمایشی منتقل می‌شود تا تجهیزات را از توقف بر اثر سرمای فوق‌العاده حفظ کند.

از آنجا که مریخ برای مخابره رادیویی بی‌نقص بسیار دور است، کنترل کننده‌های پرواز “نبوغ” در ناسا نمی‌توانند آن را در حالی که در مریخ در حالت پرواز است، کنترل کنند. این بدان معناست که دستورات مربوط به دستورالعمل‌های پروازی از قبل به آن ارسال می‌شود و تیم عملیات باید پس از فرود “استقامت” یک بار دیگر “هفت دقیقه وحشت” را تا دریافت گزارش از پرواز “نبوغ” تجربه کند.

“مت والاس” مدیر پروژه ماموریت “مارس ۲۰۲۰” گفت: این یک فناوری است که واقعاً یک روش اکتشافی جدید را برای ما ایجاد می‌کند، دقیقاً مانند کاری که ۲۰ سال پیش مریخ نورد “سوجورنر” کرد که برای اولین بار در مریخ حرکت کرد.

مریخ نورد “سوجورنر”(Sojourner) یک مریخ نورد رباتیک بود که در تاریخ ۴ ژوئیه ۱۹۹۷ در منطقه “Ares Vallis” مریخ فرود آمد. این مریخ نورد اولین وسیله نقلیه چرخ‌دار بود که سیاره دیگری را پیمود و بخشی از مأموریت “رهیاب مریخ” بود. این مریخ نورد مجهز به دوربین عقب و جلو و سخت افزار ویژه برای انجام چندین آزمایش علمی بود، برای مأموریتی به مدت ۷ روز مریخی با احتمال گسترش تا ۳۰ روز مریخی طراحی شده بود که در نهایت برای ۸۳ روز مریخی فعال بود. “سوجورنر” مسافت کمی بیش از ۱۰۰ متر را طی ماموریت خود طی کرد.

نبوغ همچنین دوربین خاص خود را دارد. با توجه به قابلیت پیگیری لحظه‌ای این ماموریت توسط ناسا، کسانی که از زمین به صورت زنده آن را تماشا می‌کنند، علاوه بر مشاهده پرواز “نبوغ” از دید مریخ نورد “استقامت”، می‌توانند عکس‌های هوایی منتشر شده از بالگرد را نیز مشاهده کنند.

قبل از اینکه “نبوغ” در آسمان مریخ پرواز کند، باید چندین آزمایش را پشت سر بگذارد که برخی از آنها از جمله سالم ماندن در هنگام پرتاب موشک و سپس جدا شدن از مریخ نورد در سطح مریخ با موفقیت انجام شده است.

این بالگرد کوچک از صفحات خورشیدی برای شارژ باتری لیتیوم-یون خود و برای پرواز ۹۰ ثانیه‌ای خود استفاده خواهد کرد. تیم ناسا پس از شارژ کامل این باتری، پرواز آزمایشی “نبوغ” را آغاز خواهد کرد، اما عجله‌ای برای آن وجود ندارد.

“جیا-روی کوک” ناظر رویدادها و پروژه‌های خبری در ناسا گفت: ما در حال حاضر تاریخ‌های مشخصی نداریم، زیرا تیم‌های عملیات “استقامت” و “نبوغ” برای بررسی ربات‌های خود به زمان نیاز دارند و ما نمی‌توانیم کاملاً پیش‌بینی کنیم که این کار چه مدت طول خواهد کشید.

پرواز “نبوغ” در آسمان مریخ می‌تواند به بررسی منابع احتمالی، مأموریت‌های علمی آینده و تعیین مکان‌های بکر برای اسکان نهایی در مریخ، زمینه را برای پرواز دیگر هوانوردها در جهان‌های دیگر فراهم کند.

منبع : با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از ایسنا


دیدگاه خود را بنویسید




آخرین اخبار

پربازدید


آتا


آسمان


اترک


ايرتور

پويا


تابان


زاگرس


سپهران


ساها


قشم


کاسپين


کيش


ماهان


معراج


نفت


هما

رصد آب و هوا و وضعیت پروازها

رصد اطلاعات پرواز توسط مسافرین

ایران ایر تور

آرشیو

آتا

آرشیو

آسمان

آرشیو

اترک

آرشیو

نفت

آرشیو

تابان

آرشیو

زاگرس

آرشیو

ساها، سپهران

آرشیو

قشم

آرشیو

کاسپین

آرشیو

کیش ایر

آرشیو

ماهان

آرشیو

معراج

آرشیو

هما

آرشیو

سایر ایرلاین ها

آرشیو

ایرلاین های خارجی

آرشیو